Op zoek naar de Geelbanderebia – Erebia flavofasciata

Half juli ben ik samen met Jordi en mijn schoonvader richting Zwitserland gereden. Zoals altijd is het leuk om de bergen in te gaan, maar dit keer had ik ook een nieuwe plek waar ik de Geelbanderebia – Erebia flavofasciata hoopte te kunnen vinden. Na een toch wel erg lange rit waarvan de laatste 2 uur in het donker over hele kleine slingerweggetjes kwamen we midden in de nacht aan op de plek van bestemming. Het was echt koud en er stond een redelijke wind. Totaal niet waar w op gehoopt hadden. Een paar uurtjes slapen we in de auto om bij het eerste licht wakker te worden en op zoek te gaan. Na een kwartiertje lopen zijn we al redelijk verkleumd en is onze verwachting gedaald naar het nul punt. Hoewel het gebied en mooi uit ziet, is er geen vlinder te vinden, ook ligt er hier en daar nog sneeuw. Na een poos zoeken vinden we een paar gewone vlindertjes en proberen er het beste van te maken. Voor het eerst vind ik een slapende Witbonte parelmoervlinder, maar het vlindertje zit midden in een pol gras en ik kan er helaas niet bij voor een foto. Even later vind ik hoekje dat meer in de luwte ligt en hier vind ik gelukkig een paar Darwins hooibeestje – Coenonympha darwiniana die wel mooi zitten. Het is nog even haasten want het zonnetje begint al te schijnen, maar voordat de vlinders beginnen te vliegen kan ik nog snel een leuk plaatje schieten.

Coenonympha darwiniana - Darwin's Heath
Coenonympha darwiniana - Darwin's Heath

Nu het ondertussen warm genoeg is vliegen er zoals altijd toch weer genoeg vlindertjes rond. Ook komen we de eerste Erebia’s tegen, maar geen lijkt er op de Geelbanderebia die ik zoek. Nadat de eerste 20 Erebia’s niet van de soort blijken te zijn die ik zoek, komt er eindelijk eentje langs vliegen die er toch wel bijzonder uit ziet. En ja, eindelijk de eerste Geelbanderebia gevonden. Super leuk, aangezien ik hier al een paar jaar naar op zoek ben. De foto maken is dan nog een beetje een uitdaging, maar omdat het niet heel erg warm is en er zo af en toe wat wolken langs komen gaat het vlindertje zo nu en dan even rustig zitten. Na twee uurtjes zoeken en fotograferen, zijn we denk ik een drietal van deze vlinders tegen gekomen en heb ik prima foto’s kunnen maken.

Erebia flavofasciata - Yellow-banded Ringlet
Erebia flavofasciata - Yellow-banded Ringlet

Op weg terug naar de auto zoeken en klikken we nog wat plaatjes. Aangezien we hier de rest van de dag niet erg veel meer zullen kunnen doen en we eigenlijk ook niet zin hebben hier de volgende ochtend weer rond te lopen verzinnen we een ander plan. We besluiten om richting Aosta in Italië te gaan rijden. Al met al is dat een paar uur rijden, maar we gaan er niet vanuit dat we dezelfde dag nog foto’s gaan maken en kunnen dus op ons gemak rijden. Hier en daar stappen we nog even uit voor wat eten of een foto, en eind van de middag komen we aan op de volgende plek.

Selfie at a mountain lake
Selfie at a mountain lake

Omdat het nog niet donker is gaan we nog even snel kijken of we al wat vlinders kunnen vinden om het zoeken de volgende ochtend wat makkelijker te maken. Natuurlijk hopen we een mooie foto van het Aosta esparcetteblauwtje te maken. Na een poosje rond lopen komen we maar twee van deze vlindertjes tegen en ook vliegen ze door de hoge temperatuur nog vrij veel rond. Verder ziet het gebied er helaas verdroogd uit en zijn er weinig andere vlinders te vinden. Omdat het geen zin heeft langer te blijven lopen we terug voor een hapje en een drankje. Daarna lekker slapen met z’n drieën in de auto.

Vanwege de bergen komt de zon niet zo vroeg op en dus gaat de wekker dit keer ook niet heel erg vroeg gelukkig. We hebben tijd genoeg om te zoeken, wat ook zeker nodig blijkt te zijn. Uiteindelijk weten we toch een viertal blauwtjes te vinden. Omdat het veel langer duurt dan gedacht voor dat de zon op het veldje staat waar we zitten beginnen we in de schaduw. Normaal niet ideaal, maar in dit geval geeft het wel een mooi pastel keurig plaatje.

Polyommatus humedasae - Piedmont Anomalous Blue
Polyommatus humedasae - Piedmont Anomalous Blue

Helaas wacht het vlindertje niet tot de zon zo ver is, en voor die tijd vliegt hij of zei al weer vrolijk rond. Na nog wat andere plaatjes gemaakt te hebben vinden we een Grote saterzandoog – Satyrus ferula die een beetje mee wil werken voor de foto. En dan is het weer tijd om de spullen te pakken en verder te rijden.

Na een uur of drie rijden komen we aan bij de plaats Susa. In het Susa dal hopen we nog een bijzonder Esparcette blauwtje te vinden. Voor ons alle drie is het de eerste keer dat we hier zijn, dus hebben geen idee wat te verwachten. Vandaar dat het ook erg tegen valt, als het een onbegaanbare steile helling blijkt te zijn. We zoeken een uurtje, maar zien dan ook in dat dit geen succes op zal leveren, en dus zit er niks anders op om de spullen weer in te pakken en verder te gaan en we rijden verder naar de omgeving van Briancon, Frankrijk.

Als we aankomen is het nog heerlijk warm en vinden we verschillende drinkplekken met tientallen blauwtjes. Ook vliegen er redelijke aantallen van de Alpenparelmoervlinder – Melitaea varia rond. Op het eerste gezicht ziet het er prima uit. Om de omgeving nog wat beter te verkennen zoeken we ook wat hoger gelegen delen en daar vinden we zeker twintig druk vliegende Witbonte parelmoervlinder – Euphydryas cynthia. Aangezien ik dit een van de mooiste vlinders vind, besluit ik al vast hier de volgende ochtend te starten. Maar voor de zon onder gaat gaan we eerst nog even kijken bij alle blauwtjes en parelmoervlindertjes op een wat lager gelegen deel. Als het dan eenmaal wat frisser is geworden blijken de meeste vlinders ook compleet verdwenen te zijn. Er zit hier en daar nog een enkeling, maar de grote aantallen waar we op hoopten zijn weg. Ik kom gelukkig nog een Berggentiaanblauwtje – Maculinea rebeli tegen, een soort die ik niet vaak zie in de alpen en dus ga ik bij gebrek aan beter hier maar wat foto’s van maken, voordat het helemaal donker is.

Maculinea rebeli - Mountain Alcon Blue
Maculinea rebeli - Mountain Alcon Blue

Na een koude nacht in de auto moeten we natuurlijk zo snel mogelijk op zoek naar vlinders. Jordi besluit bij het lager gelegen stuk te blijven en ik wil toch proberen de Witbonte parelmoervlinders te vinden. Als ik even later boven aan kom sta ik midden in de harde en ijskoude wind. Ik kom verschillende prachtig zittende parelmoervlindertjes tegen, maar ze zijn niet witbont en ze wapperen als een vlag op en neer. Onbegonnen werk dus. Zo snel mogelijk stap ik weer in de auto om terug te rijden om daar een wat meer in de luwte liggend plekje te vinden. Eenmaal aangekomen is Jordi al lekker foto’s aan het maken en vlindertjes zitten nog mooi stil. Snel ga ik ook aan de slag en probeer wat te maken van de Alpenparelmoervlinders die al bijna beginnen te vliegen. Met een beetje geluk vind ik er nog eentje die net in de schaduw van een boom zit.

Melitaea varia - Grisons Fritillary
Melitaea varia - Grisons Fritillary

Vervolgens loop ik nog een paar uur achter van alles aan, maar zonder resultaat. Wanneer het dan opeens een beetje begint te betrekken gaan er hier en daar toch wat vlinders zitten en heb ik geluk met een mooie Herdersparelmoervlinder – Boloria pales. Dan is het toch wel afgelopen en gaan we langzaam richting huis.

Boloria pales - Shepherd's Fritillary
Boloria pales - Shepherd's Fritillary

Omdat we toch nog graag even foto’s willen maken rijden we naar de Eifel in Duitsland. Vanaf hier zijn we snel weer thuis in Nederland, en kunnen we toch nog gebruik maken van het mooie weer. We besluiten om op zoek te gaan naar Bleke blauwtjes die in de tijd in grote aantallen te vinden zijn. Als we eenmaal aankomen in het donker zien we in de koplampen van de auto de eerste vlinders al zitten. We zitten dus in ieder geval op de juiste plek.

Als we de laatste gebroken nacht in de auto weer overleefd hebben gaan vol goede moed op zoek. Eigenlijk onnodig, want je struikelt over de vlindertjes. Overal om je heen zit wel ergens een Bleek blauwtje. Om hier vervolgens een mooie foto van te maken is weer een heel ander verhaal. Na ontelbaar veel opties bekeken te hebben, kom ik er nog niet uit en maak ik toch maar wat close-ups. Eerst maak ik wat foto’s van een vrouwtje. Vaak kies ik voor de mooie blauwe mannetjes, maar ook het vrouwtje is prachtig olijf groen / bruin van de binnenkant. Uiteindelijk vind ik ook een perfect vers mannetje, en dan is dat toch nog wel even wat mooier. Wat een prachtig beestje.

Lysandra coridon - Chalk-hill Blue
Lysandra coridon - Chalk-hill Blue



Gentiaanblauwtjes

Al jaren gaat het erg slecht met het Gentiaanblauwtje in Nederland en waarschijnlijk heel Europa. Ook ik merk dat er op de plekken waar ik jaren geleden zonder problemen Gentiaanblauwtjes kon vinden, er nu geen vlinder meer te vinden is. Mede vanwege de sterke afname wilde ik graag nog eens een goede foto van dit bijzondere vlindertje maken. Al met al ben ik iets van vijf ochtenden op stap geweest. De eerste drie zonder ook maar een Gentiaanblauwtje te zien, maar de vierde ochtend eindelijk een enkel exemplaar weten te vinden die ook nog mee wilde werken. De volgende ochtend nog een poging gedaan met de hoop op wat dauw en mooier licht. Helaas was het weer niet zo super, maar ik kon wel een vlindertje vinden die prachtig zat.

Maculinea alcon - Maculinea alcon
Maculinea alcon - Maculinea alcon



Rondje Duitsland

Op 8 juni ben ik na de lunch begonnen aan een kort uitstapje, met als doel de Veenluzernevlinder in Zuid-Duitsland op de foto te zetten. Voor ik de grens over ging ben ik eerst een paar uur op zoek geweest naar de Grote weerschijnvlinder – Apatura iris.

Het was deze middag redelijk bewolkt, maar heel af en toe wist de zon toch even door te breken. Toen de zon na een uur zoeken even goed door kwam, zweef de eerste Weerschijnvlinder naar beneden om op het pad te gaan zitten drinken. Redelijk makkelijk kon ik uiteindelijk een drietal van deze vlinders vinden en op de foto zetten. Uiteindelijk zijn dit denk ik de beste foto’s geworden van de hele trip…

Apatura iris - Purple Emperor
Apatura iris - Purple Emperor

Uiteindelijk trok de lucht weer dicht en werd het echt wat frisser waardoor de vlinders weer verdwenen en ik mijn reis weer voor kon zetten. Mijn volgende stop was de Eifel met de bedoeling om de Steppeparelmoervlinder – Melitaea aurelia te vinden. Eenmaal aangekomen op de plek van bestemming is de zon al bijna onder. Toch kan ik zonder moeite de eerste 10 exemplaren redelijk makkelijk vinden en ook maak ik vast wat foto’s.

Als het echt te donker wordt, is het tijd voor wat eten en het vinden van een slaap plek. Vooral dat laatste ging niet echt goed, en uiteindelijk parkeer ik mijn auto ergens op een bos pad waar ik in m’n eentje probeer te slapen.

Na een wat gebroken nacht rij ik in het donker al weer naar de parelmoervlindertjes. Het is zwaar bewolkt, en het ziet er niet naar uit dat het weer veel beter gaat worden vandaag. Wanneer er voldoende licht is zet ik een handje vol vlinders op de foto, en niet al te veel later rij ik weer verder richting het zuiden van Duitsland

Melitaea aurelia - Nickerl's Fritillary
Melitaea aurelia - Nickerl's Fritillary

De reis verloopt voorspoedig en aan het eind van de middag ga ik vast even op zoek naar Pimpernelblauwtjes die ook in dit gebied moeten voorkomen. Na een prachtige wandeling, vind ik stapels Wourparelmoervlinders en ook verschillende Donkere en gewone Pimpernelblauwtjes tegen. Het begint al wat donker te worden dus ik onthoud de plekken waar de meeste vlinders zitten om hier de volgende ochtend eerst naar toe te gaan. Dan ga op zoek naar een plek om te slapen. Omdat ik al wat gaar ben van de vorige nacht probeer ik een hotel te vinden, maar vanwege een bruiloft is het meeste in de directe omgeving vol en beland ik weer in mijn auto. En alsof dat nog niet erg genoeg is, begint het ook nog te regenen. Toch val ik even in slaap, maar rond een uur of 01:00 schrik ik wakker van een klap onweer, en het ondertussen echt noodweer te zijn.

Na weer een nacht amper geslapen te hebben loop is ’s ochtends weer richting de vlinders. Zoals verwacht na dit weer is er eigenlijk niks meer te vinden, maar gelukkig is het wel mooi opgeklaard. Na lang zoeken weet ik toch wat vlinders te vinden, en precies op het goede moment vind ik het eerste Donkere pimpernelblauwtje.

Maculinea nausithous - Dusky Large Blue
Maculinea nausithous - Dusky Large Blue

Een kwartiertje later is het al weer aardig warm en begint er van alles uit te gras te kruipen en weer vrolijk rond te vliegen. Tot mijn verbazing komt er vlak naast me een Veenhooibeestje op een Pimpernel bloempje zitten en voor het eerst kan ik hier ook eens rustig een foto van maken. Niet een prachtige plaat, maar wel een mooi scherpe foto van een lastig te fotograferen vlindertje.

Coenonympha tullia - Large Heath
Coenonympha tullia - Large Heath

De rest van de dag loop door het gebied te zoeken. Op een bepaald stuk vind ik uiteindelijk nog een stuk of 3 Veenluzernevlinders, maar deze blijven non-stop vliegen. Eerst twijfel ik nog of ik de volgende dag terug zal komen om te zien of deze vlinders slapend te vinden zijn, maar omdat die kans zo klein is ga ik het einde van de dag langzamerhand weer richting Nederland. Her en der stop ik nog wel eens en maak nog een paar prut foto’s, maar meer kon ik er helaas niet van maken.

Uiteindelijk weer mooi op tijd thuis.

Vuurvlinders

Begin mei zijn we met het hele gezin een weekendje naar de Belgische Ardennen geweest met de tent. Het weer was lekker en de kinderen hadden vrij, dus was dat een prima reden om even op stap te gaan. Wat vlinders betreft is het dan toch nog wat aan de vroege kant, maar dit jaar waren de Blauwe vuurvlinders ook erg vroeg en dus heb ik zoals bijna elk jaar weer een poging gewaagd. Dit keer ben ik wat minder enthousiast over het resultaat, maar het is altijd schitterend om deze vlindertjes om je heen te zien vliegen.

Lycaena helle - Violet Copper
Lycaena helle - Violet Copper

Een weekje later ben ik op de Veluwe op zoek geweest naar de Bruine vuurvlinder. Ook een schitterend vlindertje waar ik al lange tijd geen goede foto van had gemaakt. Gelukkig lukte het een mooi vers vrouwtje te vinden waar ik in eerste instantie foto’s van maakte met de vleugels gesloten. Toen toch maar besloten om te wachten tot de vleugels open zouden gaan. Zoals we vaker vloog het vlindertje weg voor de foto gemaakt was, maar vanwege de temperatuur was het beestje prima te volgen. Al snel belande ze op een sprietje en ging uitgebreid zitten opwarmen in het eerste zon licht. Wat mij betreft een heerlijk plaatje, met mooie warme kleuren.

Lycaena tityrus - Sooty Copper
Lycaena tityrus - Sooty Copper



Voorjaar in Spanje

Begin april ben ik samen met mijn schoonvader een lang weekend richting noord Spanje gereden. Heel graag wilde ik wat betere foto’s maken van het Groen Marmerwitje – Euchloebazae en het Aardbeiboomgroentje – Callophrys avis. Het Groen Marmerwitje heb ik vorig jaar ook al op de foto proberen te krijgen, maar dat viel toen heel erg tegen. Deze vlinder leeft in een soort maan/duin landschap, waar deze als een gek rondjes vliegt.

De eerste dag zien we niet veel meer dag regen, regen en nog een regen. We rijden de hele Pyrinieen door, maar het heeft geen zin om met dit weer ergens te stoppen om vlinders te zoeken. Na een wat teleurstellende eerste dag gaan we de volgende dag naar een wat zuidelijkere plek. Toen we op de plek kwamen waar ik het Groen Marmerwitje hoopte te vinden viel het weer nog steeds wat tegen, veel bewolking en net wat aan de koude kant. Na uren rondlopen had ik dus ook nog geen enkele vlinder gezien. Aan het einde van de middag leek de bewolking wat open te breken en besloot ik maar te blijven wachten om te zien of het toch nog wat warmer zou worden. Gelukkig was dit het geval en al snel zag ik de eerste vlinders vliegen. Vanwege het afwisselende weer lukte het om voor deze soort aardige foto’s te maken en kon ik aan het einde van de dag tevreden verder rijden.

Euchloe bazae - Spanish Greenish Black Tip
Euchloe bazae - Spanish Greenish Black Tip

De volgende dag was het de bedoeling om op zoek te gaan naar het Aardbeiboomgroentje – Callophrys avis in het noord oosten van Spanje. Hier heb ik de hele dag elk groentje dat ik tegen kwam gevolgd om te zien of hij misschien een bruin kopje heeft. De haren op de kop van dit vlindertje zijn namelijk het enige verschil met het veel voorkomende Groentje. Een stuk of 100 Groentje later had ik nog niet het goede beestje gevonden. Als ik besluit nog een keer een pad op en neer te lopen voor we weg gaan zie ik een net wat bruiner groentje zitten. Nadat ik wat dichter bij kan komen blijkt dit inderdaad het Aardbeiboomgroentje te zijn. Zoals wel vaker maak ik niet de meeste mooie foto, maar het is weer een stuk beter dan dat ik al had.

Callophrys avis - Chapman's Green Hairstreak
Callophrys avis - Chapman's Green Hairstreak

Hierna ben ik moe en er klaar mee. We besluiten vast een stukje richting Nederland te gaan rijden zodat het de volgende dag niet een al te lange rit wordt.